ပြည်တွင်းကုန်သွယ်မှုသတင်း

                ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး (အနောက်) နတ်တလင်းခရိုင်အတွင်းရှိ ကျေးရွာများတွင်လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်း လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ကြပြီးသီးနှံမျိုးစုံ စိုက်ပျိုးလျက်ရှိရာ  ဟင်းသီးဟင်းရွက်သီးနှံ ခရမ်းကြွပ်သီးပင်ကို စိုက်ပျိုးလျှက်ရှိပါသည်။ ခရမ်းကြွပ်သီးသည် စိုက်ပျိုးရလွယ်ကူပြီးကုန်ကျစရိတ်သက်သာပြီး  စီးပွားဖြစ် မိသားစုတစ်ပိုင်တစ်နိုင် အကျိုးအမြတ်ရရှိစေသော သီးနှံတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။

             ခရမ်းကြွပ်သီးပင်ကို ရာသီမရွေးစိုက်ပျိုးနိုင်သော်လည်း နိုဝင်ဘာလတွင် အများဆုံးစတင်စိုက်ပျိုးကြ  ပါသည်။  စိုက်ပျိုးပြီး (၂)လခန့် အကြာတွင် အသီးများစတင်ခူးဆွတ်နိုင်ပါသည်။ ခရမ်းကြွပ်ပင်သည် အသီး  ခူးရမှု နဲသွားချိန်တွင်  ပင်ခြေမှ (၆-၈)လက်မခန့်ချန်၍ မလိုအပ်သော အကိုင်းအခက်များကိုဖြတ်တောက်ပစ်ကာ ရေနှင့် မြေဩဇာများပြန်ကြွေးပါက  တစ်လအတွင်း အသီးအသစ်များ ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လည် ခူးဆွတ် နိုင်ကြောင်းသိရပါသည်။ ယခုလိုမိုးဦးကာလ ဇွန်လပိုင်းလောက်တွင် ခရမ်းကြွပ်သီး တစ်ပိဿာလျှင်(၃၀၀၀-  ၃၅၀၀)ထိ လက်ကားဒိုင်များသို့  ဖောက်သည်ပေးရကေဲာင်းသိရသည်၊ ထို့ကြောင့်ခရမ်းကြွပ်ပင်ကိုစိုက်ပျိုးရလွယ်ကူသောကြောင့် မိသားစု တစ်ပိုင်တစ်နိုင်အကျိုးအမြတ်ရရှိ၍ ဝင်ငွေတိုးသည့်အတွက် စိုက်ပျိုးသင့်သော သီးနှံဖြစ်ကြောင်းသိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

               ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး နတ်တလင်းခရိုင် သဲကုန်းမြို့နယ် ညောင်ဝင်းအုပ်စု လက်ပံပင်လေး ကျေးရွာ တောင်သူဦးသန်းဝင်း စိုက်ပျိုးထားသော သခွါးသီးစိုက်ခင်းသို့ သွားရောက်ကာ တစ်ဧက ကုန်ကျစရိတ် တစ်ဧကအထွက်နှုန်း တစ်ဧကအကျိုးအမြတ်နှင့် ဈေးကွက် ဈေးနှုန်း အခြေအနေ တို့အားသွားရောက် လေ့လာခဲ့ပါသည်။

              တစ်ဧကစိုက်ပျိုးရာတွင် မျိုး၊ ထွန်ယက်ခ နှင့် ဓါတ်မြေဩဇာ အပါအဝင် ကုန်ကျစရိတ် ပေါင်း(၈)သိန်းကျော် ကုန်ကျပြီး သခွါးသီးတစ်လုံးလျှင် (၇၀၀)ကျပ် ရောင်းချရ၍ (၃)ရက်လျှင် တစ်ကြိမ်ခူးဆွတ်ရောင်းချပြီးတစ်ရာသီစိုက်ပျိုးလျှင်(၅)သိန်းကျော်အမြတ်ရရှိပါသည်။ ကုန်စိမ်းဒိုင် များမှလာရောက် သယ်ယူကာ ကုန်စိမ်းကားများဖြင့် ရန်ကုန်မြို့နယ် ဒညင်းကုန်းဈေးကြီး အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ရောင်းချရပြီး ဈေးကွက်ဝင် သီးနှံဖြစ်သောကြောင့် တောင်သူများအကျိုးအမြတ်ရရှိကာ စီးပွားဖြစ်သီးနှံအဖြစ် ဆက်လက် စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်းသိရှိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

                      ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ် မကြီးကုန်းအုပ်စု မကြီးကုန်းကျေးရွာ တောင်သူ ဦးရွှေမြင့်သည် တိုင်တောင်ပဲ စိုက်ပျိုးထားကြောင်း၊ စိုက်ပျိုးမြေ တစ်ဧကတွင် တိုင်ထောင်ပဲ (တစ်သုံးလုံး) မျိုး (၂) ထုပ် ကုန်ကျကြောင်း၊ တိုင်ထောင်ပဲ တစ်ထုပ်လျှင် ကျပ် ၅၄၀၀၀ ရှိကြောင်း၊ တစ်ဧကမျိုးစေ့မှာ ၂ ထုပ် အသုံးပြုရ၍ ကျပ် ၁၀၈,၀၀၀ ကုန်ကျကြောင်း၊ တစ်ဧက ထွန်ယက်ခမှာ ကျပ် ၆၀,၀၀၀ ကုန်ကျကြောင်း၊ ဘောင်ဆွဲခမှာ တစ်မနက် ကျပ် ၇,၀၀၀ နှင့် (၅) ယောက်ငှားခ ကျပ် ၃၅,၀၀၀ ဖြင့် (၃) ရက်ကြာ ဘောင်ဆွဲရသဖြင့် ငှားရမ်းခမှာ ကျပ် ၁၀၅,၀၀၀ ကုန်ကျကြောင်း သိရှိရပါသည်။ မြေအောက်ခံဆေးအနေဖြင့် ရွှေနင်္ဂါး တစ်ပိဿာ ကျပ် ၄,၀၀၀ နှင့် (၄) ကြိမ်ပက်ဖျန်း စရိတ်မှာ ကျပ် ၁၆,၀၀၀ ကုန်ကျကြောင်း၊ အပင်အားဆေးမှာလည်း ရွှေမင်္ဂလာ တစ်ထုပ် ကျပ် ၂၅,၀၀နှင့် (၄) ကြိမ်ပက်ဖျန်းစရိတ် မှာ ကျပ် ၁၀,၀၀၀ ကုန်ကျကြောင်း၊ ထပ်မံဆေးဖျန်းစရိတ်မှာလည်း တစ်မနက် ကျပ် ၇,၀၀၀နှုန်းနှင့် ၃ယောက်ငှားခမှာ ကျပ် ၂၁,၀၀၀ ပေချေရကြောင်း၊ တစ်ဧကစုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ ကျပ် ၃၂,၀၀၀၀ ကုန်ကျကြောင်း သိရှိရပါသည်။ တစ်ဧကအထွက်ခန့်မှန်းမှုမှာ တိုင်ထောင်ပဲ အတောင့်အရေအတွက်မှာ အတောင့် ၆၀,၀၀၀ ပြီး ယခုပေါက်ဈေးမှာ တိုင်ထောင်ပဲတစ်တောင့်ကို ကျပ် (၂၀) နှုန်းဖြင့် ရောင်းရသဖြင့် (၂၀) ရောင်းရငွေမှာ ကျပ် ၁,၂၀၀,၀၀၀ ရရှိသဖြင့် စိုက်ပျိုးတောင်သူအနေဖြင့် ကျပ် ၈၈၀,၀၀၀အကျိုးအမြတ်ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။ အထွက်နှုန်းမှာလည်း စိုက်ပျိုးမြေပေါ်မူတည်၍ မြေကောင်းလျှင်ကောင်းသလို အကျိုးအမြတ်ရရှိပြီး ဈေးနှုန်းကောင်းလျှင် အကျိုးအမြတ်များပြီး ဈေးနှုန်းနည်းလျှင် အကျိုးအမြတ်နည်းပါးကြောင်း ရေးသားဖော်ပြလိုက်ရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

                ပြည်မြို့တွင် ဇွန်လပထမပတ်၌ မြို့မစည်ပင်သာယာဈေးကြီးနှင့် အခြားဈေးများတွင် ဖားသား (အစို) မီးကင်ထားသည့် ဖားမျိုးစုံ ရောင်းချလျက်ရှိပါသည်။ တွင်းအောင်စာများတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည့် ဖားသည် အခါးလည်းမဟုတ် အချိုလည်းမဟုတ်၊ အဆီများသော ပထဝီဓာတ်နှင့်လေပွစေ သော ဝါယောဓာတ်ပျက် ပေါင်းစပ်ထားသော အစာတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ ယခုလို မိုးဦးကျကာလတွင် လယ်များထဲမှရရှိသော ဖားမျိုးစုံကို ဈေးကွက်ထဲတွင် လှိုင်လှိုင်ရောင်းချလျက်ရှိပြီး အရောင်းအဝယ် လည်း ဖြစ်ကြပါသည်။ ယခုနောက်ပိုင်းတွင် ဖားကို တစ်နိုင်တစ်ပိုင် စီးပွားဖြစ် မွေးမြူလာသောသူများ များပြားလာပြီး ဖားသားပေါက်များကိုဝယ်ယူပြီး ကန်များဖြင့် တစ်နိုင်တစ်ပိုင် မွေးမြူကြပါသည်။ ဖားသားပေါက်များကို ရန်ကုန်တိုင်း၊ သုံးခွမြို့နယ်၊ ကဒပ္ပနကျေးရွာတို့တွင် ကန်များဖြင့် မွေးမြူကြပြီး ဈေးကွက်ရှိသဖြင့် ဖားအကောင်ကြီးများကို နယ်စပ်အထိ တင်ပို့ရောင်းချကြောင်း သိရှိရပါသည်။ အိမ်ရှင်မများအနေဖြင့် ဖားများကို ဗမာပင်စိမ်းနိုင်နိုင်ဖြင့် အညာချက် ချက်ကြသလို၊ စားသောက်ဆိုင် များကလည်း တရုတ်စတိုင်၊ ဗမာချက်စသည့် နည်းမျိုးစုံ ချက်ပြုတ်ရောင်းချသဖြင့် ဖားမှာဈေးကွက် ရှိသော အစားအစာတစ်မျိုးလည်းဖြစ်ပါသည်။ ဖားမျိုးစုံကို ပြည်မြို့အနီးတစ်ဝှိက်ရှိ ကျေးရွာများနှင့် အခြားမြို့နယ်များမှ ဖားစို (ဖားမီးကင်) များကို ပြည်မြို့ မြို့မစည်ပင်သာယာဈေးကြီးနှင့် အခြားဈေးများ တွင် ကိုယ်တိုင်လာရောက်ရောင်းချသူများရှိသလို တစ်ဆင့်ခံအသည်များဖြင့် ရောင်းချကြပါသည်။ ပြည်မြို့ရှိ ဈေးများတွင် ဖားအိုင်း၊ ဖားပေါင်ရှည်၊ သဲဖား၊ ကျော်ဇံကွေးအစရှိသော ဖားများကို ပေါ်ဦး ပေါ်ဖျား၌ တစ်ဆယ်သားလျှင် ကျပ် (၇၀၀၀) ရှိသော်လည်း ယခုဇွန်လပထမပတ်၌ ဖားများပေါ်များလာ သဖြင့် ဖားပေါင်ရှည် တစ်ဆယ်သားလျှင် ကျပ် (၃၀၀၀)၊ သဲဖားတစ်ဆယ်သားလျှင် ကျပ် (၄၀၀၀)နှင့် ကျော်ဇံကွေးဖားတစ်ဆယ်သားလျှင် ကျပ် (၃၀၀၀) တို့အရောင်းအဝယ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။

DOCA(ပဲခူး)

               ကျောင်းဖွင့်ရာသီသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ ကျောင်းသား/ကျောင်းသူများ သွားလာရေး အတွက်အသုံးပြုရန် စက်ဘီးများ အရောင်းသွက်နေကြောင်း သိရှိရသည်။ ယခုနှစ် ကျောင်းဖွင့်ရာသီတွင် မိဘအုပ်ထိန်းသူများအနေဖြင့် ကလေးများကျောင်းသွား/ကျောင်းပြန်အဆင်ပြေစေရန် စက်ဘီးများကို ပိုမိုရွေးချယ်ဝယ်ယူကြသည်။ စက်ဘီးများကို မေလဆန်းပိုင်းကတည်းက စက်ဘီး လာမေးသူများနှင့် ဝယ်သူများ အတော်များလာသည်။ အလယ်တန်းကျောင်သား/သူ၊ အထက်တန်း ကျောင်းသူ/သားမိဘများ အများဆုံးဝယ်ပေးကြသည်။

              အဓိကရွေးချယ်ဝယ်ယူနေကြသော စက်ဘီအမျိုးအစားများမှာ ဂျပန်တစ်ပတ်ရစ်(Second-hand) စက်ဘီးသည် တာရှည်ခံမှုနှင့် ဈေးနှုန်းမျှတမှုကြောင့် အရောင်းရဆုံးဖြစ်သည်။ တရုတ်နှင့်ထိုင်ဝမ် ထုတ် စက်ဘီးအသစ်များသည် ဒီဇိုင်းကာလဆန်းသစ်မှုနှင့် ခေတ်မီမှုတို့ကြောင့်လည်း လူငယ်များအကြား ရေပန်းစားကြိုက်နှစ်သက်သည့်အတွက်လည်း ရောင်းအားကောင်းသည်။ စက်ဘီအရည်အသွေးနှင့် အမျိုး အစားအပေါ် မူတည်၍ ပျှမ်းမျှအားဖြင့် ငွေကျပ် ၃သိန်းဝန်းကျင်မှ စတင်ကာ၁၂သိန်းကျော်အထိ အမျိုးမျိုး ရှိကြောင်း၊ စက်ဘီးသည် ကျောင်းသွား ကျောင်းပြန်အတွက် သွားလာရေးစရိတ်ကို သက်သာစေရုံသာမက ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုဖြစ်စေပြီး ကျန်းမာရေးနှင့်လည်းညီညွတ်သည်။

DOCA(ပဲခူး)