ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ မအူပင်ခရိုင်၊ ပန်းတနော် မြို့နယ်အတွင်းရှိ ကျေးရွာများသည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြပြီး သီးနှံမျိုးစုံ စိုက်ပျိုးလျက်ရှိကြောင်း၊  မိသားစုအပိုဝင်ငွေရရှိရန်အတွက် စားဖိုဆောင်သီးနှံများကိုလည်း ရာသီအလိုက် စိုက်ပျိုးလျက်ရှိရာ တိုင်ထောင်ပဲ (ခေါ်) ပဲတောင့်ရှည်သီးနှံများကို တစ်နိုင်တစ်ပိုင်စိုက်ပျိုးရာမှ စီးပွားဖြစ်စိုက်ပျိုးလာကြကြောင်း သိရသည်။

         ပဲတောင်ရှည်စိုက်ပျိုးရာတွင် မျိုးစေ့ Super 222 မျိုး ၁ထုတ်လျှင် ငွေကျပ် ၂၅၀၀၀ဖြင့် ဝယ်ယူရကြောင်း၊  ၁ဧကလျှင် မျိုးထုတ် ၁၂ထုတ် စိုက်ပျိုးရကြောင်း၊ စတင်စိုက်ပျိုးချိန်မှာ ၂၀၂၅ခုနှစ် မေလက စတင်စိုက်ပျိုးပြီး  စိုက်ပျိုးပြီး ၄၅ရက်အကြာတွင် အသီးစတင် သီးကြောင်း ၂လအကြာတွင် အသီးခူးရောင်းချလို့ ရပြီဖြစ်ကြောင်း၊  တစ်ခါခူးပြီး လျှင် ၅ရက်မှ ၇ရက်ခြားအကြား ထပ်မံခူးရကြောင်း၊ စိုက်ပျိုးမှုကုန်ကျစရိတ် အနေဖြင့် မျိုး၊ သွင်းအားစု၊ မြေပြုပြင်ခ၊ လုပ်သားခအပါအဝင် တစ်ဧကလျှင် စုစုပေါင်း ငွေကျပ် ၇၀၀ ၀၀၀/- ကုန်ကျကြောင်း၊ အသီးကျသည်အထိ ခူးဆွပ်ရ၍ ခူးဆွပ်ကာလ ၄လအထိ ကြာမြင့်ကြောင်း သိရသည်။ ရောင်းချသော လက်ကားဈေးနှုန်းအနေဖြင့် ၁၀တောင့် ၁စီးလျှင် ၅၀၀ကျပ်ဖြင့် ရောင်းချရကြောင်း အထွက်နှုန်းအနေဖြင့် ၁၀တောင့်စီး ၂၅၀၀ခန့် ထွက်ရှိကြောင်း သိရသည်။ အကျိုးအမြတ်အနေဖြင့် ငွေကျပ် ၅၅၀ ၀၀၀/- ကျော် အကျိုးအမြတ်ကျန်ရှိကြောင်း နှစ်စဉ် ပဲတောင့်ရှည်သီးနှံကို စီးပွားဖြစ်လုပ်ငန်းတစ်ခုအဖြစ် စိုက်ပျိုးကြောင်း စိုက်ပျိုးသူထံမှ သိရှိရပါသည်။

DOCA(ဧရာဝတီ)

         ပုသိမ်မြို့နယ်၌ ဖူးစားပြောင်းကို သီးထပ်စိုက်ပျိုးကာ နှစ်ပတ်လည် စဉ်ဆက်မပြတ် စိုက်ပျိုးလျှက်ရှိကြောင်း ထိုဒေသထွက်ပြောင်းများကို ဝယ်လိုအားကောင်းမွန်သည့် ဒေသဈေးကွက်  နှင့် အနယ်နယ်အရပ်ရပ်ရှိ ပြောင်းဈေးကွက်များသို့ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရောင်းချနိုင်၍ ပြောင်းစိုက်    တောင်သူများ အကျိုးဖြစ်ထွန်းလျက်ရှိကြောင်း ဒေသခံတောင်သူများထံမှသိရှိရပါသည်။ ပြောင်းစိုက်တောင်သူများသည်ယခင်က ဒေသတွင်း စားသုံးရန်သာ စိုက်ပျိုးခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ပြည်တွင်း ပြည်ပသို့ တင်ပို့ရောင်းချနိုင်ရေး ကြိုးပမ်းလာကြပြီး အထွက်ကောင်းသော မျိုးကောင်း မျိုးသန့်ပြောင်းမျိုးများကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးလျက်ရှိပါသည်။

          ပိုသမ်မြို့နယ် ပြောင်ဈေးကွက်၌ ယခု ဒုတိယပတ်တွက် ပြောင်းဖူးစိမ်း တစ်ဖူးလျှင် (၅၀၀-၄၀၀)ကျပ်နှုန်း၊ ပြောင်းဖူးမီးဖုတ် တစ်ဖူးလျှင် (၆၀၀)ကျပ် တို့ဖြင့် ရောင်းချနေပြီး ဈေးကောင်းရရှိလျက်ရှိရာ ပြောင်းစိုက်တောင်သူများသာမက ဝယ်ယူရောင်းချသူဒေသခံပြည်သူ များလည်း အကျိုးအမြတ်ခံစားရပြီး မိသားစုဝင်ငွေတိုးလျက်ရှိကြောင်း သိရှိရပါသည်။

(DOCA ဧရာဝတီ)

       လူဦးရေတိုးပွားလာသည်နှင့်အညီ စားနပ်ရိက္ခာ၊ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍ တိုးတက်ရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ မြေဆီလွှာ၏ ကျန်းမာရေးကိုလည်း အထူးဂရုပြုရန် လိုအပ်သဖြင့် ပိုက်ဆံလျှော်များကို စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးလျက်ရှိပါသည်။ ပိုက်ဆံလျှော်သည် လျှော်အဖြစ်ထုပ်လုပ်နိုင်သည့်အပြင် သစ်စိမ်းမြေဩဇာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကျွဲနွားစာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပိုက်ဆံလျှော်ပင်များကို အခြောက်လှန်း၍ ထုထောင်းခြင်းဖြင့် ကြာမြင့်စွာသိုလှောင်နိုင်ပြီး ပိုက်ဆံလျှော် မြေဩဇာအဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း၊ ရိတ်သိမ်းရာတွင် သစ်စိမ်းမြေဩဇာအဖြစ် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက စိုက်ပျိုးပြီး ရက် (၆၀) မှ (၇၅) ရက်အတွင်း ထယ်မှောက်ပြီး အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ၎င်းအချိန်သည် အာဟာရဓါတ် အများဆုံးပါဝင်ကြောင်း၊ သစ်စိမ်းမြေဩဇာ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ဓါတ်မြေ    ဩဇာ သုံးစွဲမှုကို လျော့ချနိုင်သဖြင့် ပိုက်ဆံလျှော်ဖြင့် သီးလှည့်စိုက်ပျိုးခြင်းသည် ရောဂါပိုးမွှားများ နှိမ်နှင်းရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်ခြင်း စသည့်အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေပါသည်။

          တောင်သူအချို့သည် မိုးဦးကျကာလတွင် သီးနှံမစိုက်ပျိုးမီ ပိုက်ဆံလျှော်ကို စိုက်ပျိုးပြီး မြေပြင်ခြင်း၊ သစ်စိမ်းမြေဩဇာ ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် စိုက်ပျိုးကြကြောင်း၊ ယခုနှစ်တွင် သာစည်မြို့နယ်၌ ပိုက်ဆံလျှော် (၄)ဧကခန့် စိုက်ပျိုးထားရှိပြီး  ပိုက်ဆံလျှော်များကို စိုက်ပျိုးထားရှိပြီး တစ်ဧကလျှင် (၃)ပြည်ခန့် စိုက်ပျိုးရကြောင်း၊ သာစည်မြို့နယ်၊ အင်တိုင်းသာကျေးရွာတွင် ပိုက်ဆံလျှော် တစ်ပြည်လျှင် ၈၀၀၀/၊-၉၀၀၀/-ကျပ်နှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူစိုက်ပျိုးနိုင်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။

DOCA (ဧရာဝတီ)

          မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ဓလေ့နှင့်စားသောက်မှုပုံစံအရ ငါးပိသည် အိမ်တိုင်း၏ မီးဖိုချောင် ၌မရှိမဖြစ်ဝယ်ယူထားကြရသော စားသောက်ကုန်တစ်မျိုးပင်ဖြစ်လေသည်။ အခြေခံ စားသောက်ကုန်ဖြစ်တာကြောင့် ဈေးကွက်သည် ခိုင်မာမှုရှိသည်ဟု ပြောနိုင်ပါသည်။

          ငါးပိသည် မြန်မာလူမျိုးနှင့်သာသက်ဆိုင်သော ပြည်တွင်းထွက် စားသောက်ကုန် စစ်စစ်ဖြစ်သောကြောင့် မြန်မာ့ငါးပိကို ပြည်ပမှာရှိတဲ့ မြန်မာရွှေ့ပြောင်းလုပ်သား အများ အပြားရှိရာ နိုင်ငံတွေကို အဓိကတင်ပို့နေရပါသည်။ မြန်မာ့ငါးငါးပိကို တန်ဖိုးမြှင့်ထုတ်ကုန် အဖြစ် စနစ်တကျသန့်ရှင်းစွာ ထုပ်ပိုးထားသော အဆင်သင့်စားသုံးနိုင်သည့် ငါးပိကြော်၊ ငါးပိ ချက် အဖြစ်ထုတ်လုပ်မည်ဆိုပါက ပြည်ပဈေးကွက်မှာ ပိုမိုနေရာရလာနိုင်ပါသည်။

          ခေတ်လူနေမှုစနစ်ကြောင့်လည်း အသင့်စားသုံးနိုင်သော ငါးပိရည်ဖျော်ဗူးများ၊ အသင့် စားငါးပိထောင်း၊ မျှင်ငါးပိကြော်ဗူးများ ပြည်တွင်းတွင် အရောင်းသွက်လာကြောင်းကိုလည်း သိရပါသည်။

          မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ငါးပိဈေးကွက်ကို အဓိကမောင်းနှင်နေတဲ့ ဒေသကြီး (၃) ခုဖြစ်တဲ့ ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး၊ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီးတို့မှ ငါးငါးပိ၊ မျှင်ငါးပိများ မှာ စားသုံးသူများ၏ အကြိုက်ကို ရရှိထားသလို မွန်ပြည်နယ်၊ ကျိုက်ထိုမြို့နယ်မှ ထွက်ရှိ သော ရေချိုငါးဇင်ရိုင်းငါးပိမှာ ပြည်တွင်းတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး စားသုံးသူများကြား ထင်ရှားနေကြောင်း သိရပါသည်။ ကျိုက်ထိုမြို့နယ်သည် မုတ္တမပင်လယ်ကွေ့နှင့် နီးစပ်၍ ရေထွက်ကုန်များ ထွက်ရှိရာ ဒေသတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေး၊ ကျိုက္ခမီတို့လောက် ရေထွက်ကုန်များ ဖြန့်ဖြူးရာတွင် အချက်အချာမကျလှသော်လည်း ရေချိုငါးဇင်ရိုင်းငါးပိမှာ ကျိုက်ထိုဒေသ ထွက် ငါးပိဖြစ်သောကြောင့် စားသုံးသူများကြား ထင်ရှားသော အချက်တစ်ခုဖြစ်နေခဲ့ပါ သည်။

          ကျိုက်ထိုဒေသထွက် ရေချိုငါးဇင်ရိုင်းငါးပိကို ပြည်တွင်းသို့ ဖြန့်ဖြူးရောင်းချမှုများ ရှိနေပြီး ပြည်ပသို့လည်း တင်ပို့ရောင်းချမှုများရှိပါသည်။ ကျိုက်ထိုဒေသထွက် ငါးဇင်ရိုင်း ငါးပိသည် အခြား ငါးပိများကဲ့သို့ ဈေးကွက်ခိုင်မာမှုရှိပြီး ဈေးနှုန်းမှာလည်း အခြားငါးပိများ ထက် ဈေးပိုများကြောင်း သိရပါသည်။ လက်ရှိတွင် ငါးဇင်ရိုင်းငါးပိစစ်စစ်သည် ဈေးကွက် တွင် ကျပ် ၁၅၀၀၀ ဝန်းကျင်ရှိနေပြီး စနစ်တကျထုပ်ပိုးထားသော ရေချိုငါးဇင်ရိုင်းငါးပိဗူး များဖြစ်ပါက ဈေးနှုန်းအပြောင်းအလဲ ရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် မိုးရာသီသို့ရောက်ရှိလာသော ကြောင့် ငါးဖမ်းရာသီရောက်လာခြင်းနှင့်အတူ ငါးပိဈေးနှုန်းများမှာလည်း အပြောင်းအလဲ ရှိနိုင်ပါသည်။

          ကျိုက်ထိုဒေသထွက် ရေချိုငါးဇင်ရိုင်းငါးပိကို ကျိုက်ထိုမြို့မဈေးနှင့် ငါးပိရုံများတွင် ဝယ်ယူရရှိနိုင်ကြောင်းလည်း သိရပါသည်။

DOCA (မွန်)

     မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပခုက္ကူခရိုင်၊ ရေစကြိုမြို့နယ်အတွင်းရှိ ကျေးရွာများတွင် လယ်ယာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများကို အဓိကအားထားပြီး သီးနှံမျိုးစုံ စိုက်ပျိုးလျက်ရှိပါသည်။ ရေစကြိုမြို့နယ်တွင် ဆီးထွက်သီးနှံဖြစ်သည့် ရေသွင်းနှမ်းဖြူသီးနှံကို မတ်၊ ဧပြီလများတွင် စတင်စိုက်ပျိုးကြပြီး ဇွန် လတွင် ဈေးကွက်အတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လျက်ရှိပါသည်။ နှမ်းသီးနှံကို ကျဲပတ်စနစ်ဖြင့် စိုက်ပျိုး ကြပြီး (၁) ဧက စိုက်ပျိုးလျှင် နှမ်းမျိုး (၄) ပြည်ခန့် ကုန်ကျကြောင်း၊ (၁) ဧက ကုန်ကျစရိတ် အနေ ဖြင့် မျိုး၊ မြေပြင်ခ၊ သွင်းအားစု၊လုပ်အားခ အပါအဝင် (၁၂) သိန်းခန့် ကုန်ကျကြောင်း၊ အထွက်နှုန်း အနေဖြင့် (၁၅ မှ ၁၇) တင်းခန့်ထွက်ရှိကြောင်း၊ ဈေးကွက်အနေဖြင့် ရေစကြိုမြို့ပေါ်ရှိ ပွဲရုံများသို့ တင်ပို့ရောင်းချကြပြီး ပခုက္ကူမြို့နှင့် မန္တလေးမြို့သို့ တစ်ဆင့် တင်ပို့ရောင်းချကြကြောင်း သိရှိရပါ သည်။ ဈေးနှုန်းအနေဖြင့်၂၀၂၆ခုနှစ်၊ ဇွန်လ(စတုတ္ထပတ်)တွင် နှမ်းဖြူ (၁)တင်းလျှင် ကျပ်(၁၂၀၀၀၀)ခန့် ရှိကြောင်း သိရှိရပါသည်။ (၁) ဧက အကျိုးအမြတ်အနေဖြင့်  (၈) သိန်းခန့် ရရှိကြောင်း၊ မိမိအနေဖြင့် ယခင်နှစ်က ရေသွင်းနှမ်းဖြူ (၂)ဧကခန့် စိုက်ပျိုးခဲ့ရာ ရာသီဥတုကောင်းမွန်ခြင်းမရှိ၊ နှမ်းစိုက်ပျိုးချိန်တွင် မိုးရွာသွင်းမှုနည်းခြင်းတို့ကြောင့် ရေသွင်းခဲ့ရသည့် အကြိမ်ရေများသည့်အတွက် ကုန်ကျမှုစရိတ်များ ခဲ့သဖြင့် (၁)ဧက ကုန်ကျစရိတ် (၁၂) သိန်းခန့်ကုန်ကျခဲ့ပြီး အကျိုးအမြတ်အနေဖြင့်ကျပ် (၃)သိန်းခန့်သာ ရရှိခဲ့ပါသည်။ ယခုနှစ်တွင် မိမိအနေဖြင့် (၃) ဧက စိုက်ပျိုးခဲ့ရာ ရာသီဥတုကောင်းမွန်ပြီး အထွက်နှုန်း အနေဖြင့် (၄၇) တင်းခန့် ထွက်ရှိခဲ့သဖြင့် အကျိုးအမြတ် သိန်း (၂၄)ခန့် ရရှိခဲ့ကြောင်း နှမ်းစိုက်တောင်သူ တစ်ဦး၏ ပြောပြချက်အရ သိရှိရပါသည်။

DOCA(မကွေး)