ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများမှ ဥရောပသမဂ္ဂသို့ ဆန်တင်သွင်းမှုသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်၏ ပျမ်းမျှ ပမာဏထက် ၄၅ ရာခိုင်နှုန်း ကျော်လွန်သွားပါက အလိုအလျောက် ကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်များ (automatic safeguards) စတင် အသက်ဝင်စေရန် ဥရောပပါလီမန်၏ မျက်နှာစုံညီ အစည်း အဝေးက အတည်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ အဆိုပါမဲခွဲဆုံးဖြတ်မှုတွင် ထောက်ခံမဲ ၄၅၉ မဲ၊ ကန့်ကွက်မဲ ၁၂၇ မဲနှင့် ကြားနေမဲ ၇၀ မဲ ရရှိခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့ တတိယနိုင်ငံများမှ ဆန်တင်သွင်းမှုကို ကန့်သတ်ထားသော်လည်း ၂၀၂၄-၂၀၂၅ ခုနှစ် ရာသီအတွင်း ဆန်တန်ချိန် ၁.၇၂၇ သန်း တင်သွင်းခဲ့ရာ ယင်းပမာဏမှာ ဥရောပသမဂ္ဂ ၂၇ နိုင်ငံ၏ ယခင်ရာသီက စုစုပေါင်းထုတ်လုပ်မှုဖြစ်သော တန်ချိန် ၁.၆၁၃ သန်းထက် ပိုမိုများပြား နေသည်။ ဥရောပပါလီမန်သည် ဥရောပဆန်စပါးစိုက်တောင်သူများကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အမေရိကန်၊ မော်ရိုကိုနှင့် ဖိလစ်ပိုင်တို့ကဲ့သို့ ကမ္ဘာ့အခြားဒေသများတွင် ကျင့်သုံးနေသည့် လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ဖွံ့ဖြိုးမှုနည်းပါးသော နိုင်ငံများအတွက် စီးပွားရေးအရ အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေရန်နှင့် ဆင်းရဲ မွဲတေမှုပပျောက်စေရန် ရည်ရွယ်လျက် Generalized System of Preferences ခေါ် အထူးအခွင့် အရေးပေးသည့်စနစ်ကို ၁၉၇၁ ခုနှစ်တွင် ဥရောပသမဂ္ဂက စတင်ဖန်တီးခဲ့ပြီး ၁၀ နှစ်တစ်ကြိမ် ပြန် လည်သုံးသပ်လျက်ရှိရာ အဆိုပါနိုင်ငံများမှ ဥရောပသမဂ္ဂသို့ ကုန်ပစ္စည်းများတင်ပို့ရာတွင် အခွန် လျှော့ပေါ့ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးခြင်းများကို ခံစားခွင့်ရရှိနေသည်။
ဥရောပပါလီမန်ရှိ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာကုန်သွယ်ရေးကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းသူ Bernd Lange က ယခုဆုံးဖြတ်ချက်သည် နိုင်ငံပေါင်း ၆၀ ကျော်ရှိ လူဦးရေ ၂ ဘီလီယံ ကျော်အတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း၊ ဥရောပသမဂ္ဂဈေးကွက်သို့ နောက်ထပ် ၁၀ နှစ် အထိ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်နှင့် ခွဲတမ်းကန့်သတ်ချက်မဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးခြင်းဖြင့် ဥရောပသမဂ္ဂ သည် ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံများအတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရပြီး ခန့်မှန်းရလွယ်ကူသော ရေရှည်လက်တွဲဖော် အဖြစ် ဆက်ရှိနေရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်လျက်ရှိကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
ဥရောပရှိ ဆန်စပါးစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများကမူ ယင်းအစီအမံများ စတင်ခဲ့ပြီးနောက် ဆယ်စုနှစ်များစွာအကြာတွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် ကမ္ဘောဒီးယား၊ မြန်မာ၊ အိန္ဒိယနှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့မှ အလွန်စျေးသက်သာသော ဆန်များတင်သွင်းမှုကြောင့် ဥရောပ ဆန်စပါးကဏ္ဍသည် အပြင်းအထန်ဖိအားပေးခံနေရကြောင်း၊ ယင်းနိုင်ငံများတွင် ထုတ်လုပ်မှု ကုန်ကျစရိတ်မှာ ဥရောပထက်နည်းပါးပြီး သီးနှံစီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများမှာ လည်း ကွဲပြားနေကြောင်း ထောက်ပြကြသည်။
ယခုကဲ့သို့ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ကုန်သွယ်မှုကို ကန့်သတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဥရောပဆန်စပါး ကဏ္ဍအနေဖြင့် ကျေးလက်ဒေသများတွင် ၎င်း၏အခြေခံကျသောအခန်းကဏ္ဍကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဥရောပ တောင်သူလယ်သမား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ အစည်းက ပြောကြားခဲ့သည်။
စပိန်နိုင်ငံအခြေစိုက် တောင်သူလယ်သမား အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော Cooperativas Agro-alimentarias de España မှ ဆန်စပါးကဏ္ဍ ဥက္ကဋ္ဌ Félix Liviano က ၎င်းတို့ အနေဖြင့် ကမ္ဘာလုံး ဆိုင်ရာအဆင့်၌ ပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်တစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့နေရကြောင်း၊ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း အရှိဆုံး နိုင်ငံများသည်ပင် ယင်းတို့၏ ကုန်ထုတ်လုပ်သူများကို အကာအကွယ်ပေးရန်အတွက် တုံ့ပြန်မှုများ ကို လုပ်ဆောင်လာကြကြောင်း၊ ဥရောပသည်လည်း စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။
အစဉ်အလာအရ စပါးစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သည့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသများစွာရှိသော စပိန် နိုင်ငံသည် ဥရောပ၌ ဒုတိယအကြီးဆုံး ဆန်စပါးထုတ်လုပ်သူဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုကာလအတွင်း စပါးစိုက်ပျိုးမှုမှာ ကျဆင်းမှုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရှိနေသည်ကို စိုက်ပျိုးမှုနှင့် ထုတ်လုပ်မှု အချက်အလက်များက ရှင်းလင်းထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြလျက်ရှိသည်။
အဆိုပါ တောင်သူလယ်သမားအဖွဲ့အစည်း၏ အချက်အလက်များအရ ၂၀၁၁ ခုနှစ်၌ စပါး စိုက်ဧရိယာ ဟက်တာ ၁၂၀၀၀၀ မှ ဆန်တန်ချိန် ၉၁၀၀၀၀ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ရာမှ ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ဧရိယာ ဟက်တာ ၁၀၀၀၀၀ အောက်သို့ ကျဆင်းလျက် ဆန်တန်ချိန် ၇၄၇၅၀၀ သာ ထုတ်လုပ်နိုင် ကြောင်း၊ ကျေးလက်ဒေသများ၌ ရာသီဥတုခြောက်သွေ့မှုကို သိသာစွာကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် စပါးစိုက်ဧရိယာနှင့် ရိတ်သိမ်းထွက်ရှိမှု နှစ်ရပ်လုံး ကျဆင်းသည့်လမ်းကြောင်းကို အထင် အရှား မြင်တွေ့နိုင်ကြောင်း၊ ဥရောပ၏ ဆန်စပါးကဏ္ဍမှ ကိုယ်ပိုင်ဖူလုံမှုသည် ၂၀၁၁ ခုနှစ်၌ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းရှိခဲ့ရာမှ လက်ရှိကာလတွင် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းသာရှိကြောင်း၊ ယခုအခါ ဥရောပသမဂ္ဂ ဈေးကွက်အတွင်း ရောင်းဝယ်လျက်ရှိသော ဆန်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် ပြင်ပဒေသများမှ ဝင်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။
Source: SS Rice News, 30 April 2026(လယ်ယာထွက်ကုန်များနှင့် အဓိကသွင်းကုန်များ၏ နိုင်ငံတကာဈေးကွက်စောင့်ကြည့်လေ့လာရေးအဖွဲ့)