ထိုင်းငုယင်လက်ဖက်သည် ဒေါ်လာဘီလီယံချီတန်သည့် ဈေးကွက်ကို ဦးတည်နေသော

       ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၊ ထိုင်းငုယင်ပြည်နယ်သည် ၎င်း၏လက်ဖက်စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍကို မဟာဗျူဟာမြောက် ဦးတည်ချက်များ၊ ခေတ်မီထုတ်လုပ်မှုပုံစံများဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် “ဒေါ်လာဘီလီယံတန် သီးနှံ” (Billion-dollar crop) ဖြစ်လာစေရန် ရည်မှန်းချက်ထား ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ လက်ရှိတွင် ဟက်တာ ၂၂,၀၀၀ ကျော်ရှိသော လက်ဖက်စိုက်ခင်းများမှ ထွက်ရှိသည့်တန်ဖိုးနှင့် ပမာဏသည် ထိုင်းငုယင်ပြည်နယ်၏ အဓိကစီးပွားရေးမဏ္ဍိုင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီ ဖြစ်သည်။

       ထိုင်းငုယင်ပြည်နယ်သည် Tan Cuong၊ La Bang နှင့် Trai Cai ကဲ့သို့သော နာမည်ကျော် လက်ဖက်စိုက်ပျိုးရာဒေသများကြောင့် “လက်ဖက်မြို့တော်” ဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ် စာရင်းဇယားများအရ တစ်နှစ်လျှင် လက်ဖက်စိမ်းရွက် တန်ချိန် ၂၆၅,၀၀၀ ကျော် ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး ဗီယက်နမ်ဒေါင် ၁၄.၈ ထရီလီယံ (ခန့်မှန်းခြေ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၅၈၀ သန်းကျော်) တန်ဖိုးရှိသည်။ အဆိုပါအခြေခံကောင်းများကြောင့် ၂၀၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် လက်ဖက်ကဏ္ဍတစ်ခုလုံး၏ တန်ဖိုးကို ဒေါင် ၂၅ ထရီလီယံ (ဒေါ်လာ ၁ ဘီလီယံကျော်) အထိ မြှင့်တင်ရန် ဒေသန္တရအစိုးရက ရည်မှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

          ထိုင်းငုယင်ပြည်နယ် စက်မှုနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး Mr. Pham Van Tho က “လက်ဖက်ကို အဓိကလုပ်ငန်းအဖြစ်ပြောင်းလဲဖို့ ထုတ်လုပ်မှု၊ ပြုပြင်မှုနဲ့ ရောင်းချမှုအပိုင်းတွေကို တစ်ပြိုင်တည်း ဟန်ချက်ညီညီ လုပ်ဆောင်နေပါတယ်။ ပြည်တွင်းဈေးကွက် တင်မကဘဲ ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်ကိုပါ ထိုးဖောက်နိုင်ဖို့ E-commerce နဲ့ ကုန်သွယ်ရေးပြပွဲတွေကို အသုံးပြုပြီး ကူညီပေးနေပါတယ်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

         Phu Thinh ကဲ့သို့သော မြို့နယ်များတွင် စိုက်ပျိုးမြေချဲ့ထွင်ခြင်းထက် VietGAP နှင့် Organic စံနှုန်းများအတိုင်း အရည်အသွေးမြှင့်တင်ခြင်းကို ပိုမိုဦးစားပေးလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၂၀၃၀ တွင် စိုက်ပျိုးမြေ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဘေးကင်းလုံခြုံမှုစံနှုန်းမီစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

          အသေးစားစိုက်ပျိုးသူများအား စုစည်းပေးသည့် “သမဝါယမအဖွဲ့များ” သည်လည်း အဓိက အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် Hai Yen လက်ဖက်သမဝါယမအဖွဲ့သည် အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဟက်တာများစွာကို အော်ဂဲနစ်စံနှုန်းဖြင့် စိုက်ပျိုးကာ ဟနွိုင်း၊ ဟိုင်ဖုန်း စသည့် မြို့ကြီးများသို့ တင်ပို့ရောင်းချလျက်ရှိသည်။ သမဝါယမအဖွဲ့များကြောင့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုမှာ စနစ်တကျရှိလာပြီး အမှတ်တံဆိပ် (Brand) တည်ဆောက်ရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူလာကြောင်း ဒေသခံများကဆိုသည်။

       ထိုင်းငုယင်လက်ဖက်သည် ထုတ်လုပ်မှုတင်မကဘဲ လက်ဖက်ယဉ်ကျေးမှုကို အခြေခံသည့် “အတွေ့အကြုံသစ် ခရီးသွားလုပ်ငန်း” (Experiential Tourism) ကိုပါ တွဲဖက်ဖော်ဆောင်လျက်ရှိသည်။ နည်းပညာပိုင်းတွင်လည်း GPS စနစ်သုံး စိုက်ပျိုးမြေစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဒီဂျစ်တယ် နည်းပညာများကို အသုံးပြုကာ အရည်အသွေးကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

        လက်ရှိတွင် “Thai Nguyen Tea” အမှတ်တံဆိပ်ကို နိုင်ငံအများအပြားတွင် မှတ်ပုံတင် ကာကွယ်ထားပြီးဖြစ်ကာ “Tan Cuong” လက်ဖက်မှာ ဥရောပဈေးကွက်အထိ ထိုးဖောက်ရောက်ရှိ နေပြီဖြစ်သည်။ အစိုးရ၊ လုပ်ငန်းရှင်များနှင့် ဒေသခံတောင်သူများ၏ ဟန်ချက်ညီညီ ကြိုးပမ်းမှုများ ကြောင့် ထိုင်းငုယင်ပြည်နယ်၏ “ဒေါ်လာဘီလီယံတန် လက်ဖက်သီးနှံ” ရည်မှန်းချက်သည် လက်တွေ့ဖြစ်လာရန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိပါသည်။

Source : Vietnam Plus                                                                        

DOCA (ရန်ကုန်)